Kemerli kapaklı gitarlar, kapağı ve sırtı düz değil kavisli yapılmış, boş gövdeli çalgılardır. Kapak çoğu zaman kalın bir ahşaptan oyularak biçimlendirilir; keman ailesinde kullanılan yapım mantığı burada gitara uygulanmıştır.
Kavisli kapak basınca karşı daha dayanıklıdır. Teller köprüyü aşağı değil, kapağa doğru bastırır; köprü kapağa yapıştırılmaz, telin gerginliğiyle yerinde durur ve kuyruk takozuna bağlanan teller yükü gövdenin kenarına aktarır. Bu düzen, kapağın serbest titreşmesini sağlar.
Tını tarafında sonuç belirgindir. Atak hızlı ve kuru, ses görece kısadır; alt bölge sınırlı, orta bölge öne çıkar. Büyük topluluklarda ritim gitarının duyulmasını sağlayan şey bu kuruluktur. Kayıt öncesi dönemde caz orkestralarında kullanılan gitarlar bu yapıdadır.
Manyetik takıldığında çalgı yeni bir dengeye girer. Sapın ucuna asılan tek bir manyetik kapağı etkilemez ve akustik tınıyı korur; kapağa gömülen manyetikler ise titreşimi değiştirir.
Yüksek ses düzeyinde bu çalgılar kolay geri beslemeye girer. Gövde tamamen boştur. Caz dağarında doyum kullanılmadığı için bu sınır çoğu zaman sorun olmaz.
Oturarak çalışmada gövde derinliği sağ kolun açısını değiştirir; kol kenara daha yukarıdan yaslanır ve sağ el köprüye yaklaşır.