Amfi seçimi, elektro gitar tınısının en belirleyici adımıdır. Çalgı ve pedallar sinyali hazırlar; o sinyalin nasıl duyulacağına amfi karar verir.
İlk ayrım yükselteç türüdür. Lamba amfiler yüksek ses düzeyinde kendiliğinden doyuma girer ve doyum arttıkça sıkışır; elin sertliği doğrudan tınıya yansır. Yarı iletken amfiler sinyali daha uzun süre temiz tutar, doyum eşiğine geldiğinde ise sert kırpar. Sayısal modelleme kullanan amfiler ikisinin davranışını taklit eder ve düşük ses düzeyinde çalışma kolaylığı sağlar.
İkinci ayrım güçtür ve çoğu zaman yanlış anlaşılır. Yüksek güç daha fazla gürlük değil, doyuma daha geç girmek demektir. Ev ve ders ortamında düşük güçlü bir amfi, doyumuna kullanılabilir bir ses düzeyinde ulaştığı için daha işlevseldir.
Üçüncü ayrım hoparlördür. Aynı devre farklı hoparlörle başka duyulur. Hoparlörün tiz bölgeyi kesen doğal sınırı tınının son biçimini verir. Hoparlör çapı büyüdükçe alt bölge genişler, küçüldükçe atak öne çıkar.
Dördüncü ayrım kanal ve döngüdür. İki kanallı bir amfi temiz ve doymuş sesler arasında geçiş yapmayı kolaylaştırır; etki döngüsü ise zaman temelli birimlerin doyumdan sonra devreye girmesini sağlar.
Seçimde ölçü, amfinin çalınacağı ortamdır. Kayıtta ve derste işe yarayan düzen, büyük sahnede yetersiz kalabilir.