Çağrı ve yanıt, bir cümlenin söylenip ikinci bir cümleyle karşılanmasıdır. Blues ve gospel söyleyişinden gelir ve solo kurmanın en sağlam modelidir.
Yapının temeli simetridir. İki ölçülük bir cümle söylenir, ardından iki ölçü boyunca ona yanıt verilir. Yanıt, çağrının malzemesini kullanır ama onu olduğu gibi tekrar etmez; aynı ritim başka seslerle ya da aynı sesler başka ritimle söylenir. Dinleyici ikisi arasındaki akrabalığı duyar.
İkinci unsur boşluktur. Çağrı ile yanıt arasında bırakılan sessizlik, dinleyiciye cümleyi tamamlama fırsatı verir. Bu boşluk doldurulduğunda yapı kaybolur ve çizgi sürekli bir akışa dönüşür.
Üçüncüsü üçüncü tekrardır. Blues formunda aynı çağrı iki kez söylenir, üçüncüde yanıt gelir; bu bekletme gerilim üretir ve çözülmeyi güçlendirir.
Topluluk içinde aynı yapı çalgılar arasında kurulur. Gitarın söylediği cümleye klavye ya da nefesli yanıt verir; bu düzende susmak, çalmak kadar belirleyicidir.
Çalışmaya tek başına başlanabilir. Kursiyer kısa bir cümle çalar, aynı uzunlukta susar, sonra yanıt verir. Kayıt alındığında boşlukların yeterli olup olmadığı açıkça duyulur; çoğu kursiyerin ilk fark ettiği şey, sandığından daha az sustuğudur.