İyi bir riff yazmak az sayıda sesle çok iş görmektir. Malzeme sınırlıdır. Karar sayısı azdır ve her karar duyulur.
İlk karar ritimdir. Bir riff çoğu zaman ezgiden önce ritim olarak ortaya çıkar; aynı iki üç ses, başka bir ritimle çalındığında başka bir riff olur. Yazmaya ritimle başlamak, kalıbın baştan kendi kimliğini kazanmasını sağlar. Vuruşların bir bölümünü boş bırakmak da bu aşamada kararlaştırılır. Davulun cevap vereceği yer orasıdır.
İkinci karar ses seçimidir. Kök ile beşli zemini verir; riffi tanınır kılan şey bu zemine eklenen tek bir gergin sestir. Dizinin pes ikinci derecesi karanlık, azaltılmış beşli tedirgin, pes yedinci derece ise blues'a yakın bir renk verir. Tek bir sesin değiştirilmesi riffin türünü değiştirir.
Üçüncü karar yerleşimdir. Aynı kalıbın ölçü içinde bir vuruş kaydırılması, dinleyiciye yeni bir kalıp gibi gelir; tekrar ederken küçük bir kaydırma yapmak, riffi ezberden çıkarıp hareketli tutar.
Son karar kapanıştır. Bir riff kendi başına döngü hâline gelmelidir; son sesin kök üzerine düşmesi döngüyü kapatır, beşli üzerine düşmesi açık bırakır ve tekrarı davet eder.
Yazdıktan sonra sınama basittir. Riff davulsuz çalındığında ritmi duyuluyorsa kurulmuştur.