Ritim gitarının ağırlığı akorlardan değil, vuruşların arasındaki sessizlikten gelir. Avuçla susturma bu sessizliği üretir ve ağır türlerde tekniğin kendisi hâline gelir.
Temel kalıplar tek telde kurulur. Pes telde art arda çalınan eşit sekizlikler, avuç kenarı köprünün hemen üzerinde dururken kısa ve tok duyulur. Üzerine kurulan ilk değişken gruplamadır: bir uzun ve iki kısa süreden oluşan üçlü gruplamalar, aynı tempoda koşan bir ritim hissi verir ve ağır rock dağarında sık kullanılır.
İkinci değişken açılmadır. Susturulmuş tek telli bölüm, avucun kalkmasıyla açık bir akora bağlanır; gürlük değişmediği hâlde doku birden genişler. Bölüm geçişleri çoğu zaman bu açılmayla yapılır.
Üçüncü değişken temas noktasıdır. Avuç köprünün hemen üzerindeyse etki hafif kalır, köprüden uzaklaştıkça ses hızla ölür. Aradaki birkaç santimetrelik alan tekniğin bütün renklerini taşır ve her çalgıda ayrı bulunur.
Dördüncü değişken basınçtır. Avuç telin üzerine ağırlığıyla oturur, bastırmaz; bastırıldığında tel perdeye yaklaşır ve ses tizleşir. Hızlı ritim bölümlerinde akordun bozulduğu sanılan durumun gerçek sebebi budur.
Çalışmada metronom vuruşun kendisine değil, aralarına kurulur. Susturulmuş kalıbın eşitliği ancak dışarıdan bir ölçüyle denetlenebilir.