Bir akorun hangi seslerden oluştuğu ile bu seslerin hangi sırayla dizildiği ayrı şeylerdir. Aynı akor, sesleri başka sırayla konduğunda başka duyulur; diziliş akorun kimliğini değil, duruşunu belirler.
En belirleyici ses en alttakidir. Kök altta durduğunda akor oturaklı duyulur; üçlü ses altta olduğunda hafifleşir ve bir yere doğru yürür; beşli altta olduğunda askıda kalır. Bir akor dizisinde hangi sesin basta duracağı, akorların kendisi kadar önemlidir.
İkinci değişken aralıkların açıklığıdır. Sesler bir oktav içinde sıkıştırıldığında doku yoğunlaşır ve pes bölgede çamurlaşır; aynı sesler iki oktava yayıldığında akor açılır ve her ses ayrı duyulur. Gitarda bu yayılma, bir sesi bir oktav yukarı taşıyarak elde edilir.
Üçüncü değişken hangi seslerin bırakıldığıdır. Altı telin hepsini çalmak zorunlu değildir; beşli ses çoğu zaman düşürülür ve akorun kimliğini üçlü ile yedili taşır. Kök de basa bırakılabilir.
Dördüncüsü bağlantıdır. İki akor arasında ses dizilişi seçilirken en az hareket eden diziliş tercih edilir; ortak sesler yerinde kalır, diğerleri komşu seslere yürür. Bu seçim dokuyu akıcı tutar ve elin sap üzerinde sıçramasını önler.
Çalışmaya tek bir akor dizisiyle başlanır. Aynı dizi üç ayrı dizilişle çalınıp karşılaştırıldığında, seçimin ne kadar iş gördüğü duyulur.