Yürüyen bas çizgisi, her vuruşta bir ses çalan ve akorlar arasında adım adım ilerleyen bir hattır. Kontrbasın işi sayılır, ama gitarda da kurulabilir; tek gitarla eşlik eden bir icracı için vazgeçilmezdir.
Çizginin iskeleti akor köklerinden gelir. Her akorun ilk vuruşunda kök çalınır; aradaki vuruşlar bir sonraki köke doğru yürür. Yürüyüşün yönü ve mesafesi burada karar konusudur. Dinleyici bir sonraki akoru çizginin yönünden önceden sezer.
Aradaki sesler üç kaynaktan seçilir. Akorun kendi sesleri en kararlı yoldur; dizinin komşu sesleri hareketi yumuşatır; hedef köke yarım sesten yaklaşmak ise en güçlü çekimi verir. Son seçenek caz dağarında en sık kullanılanıdır ve çizgiye yürüyen bir yön duygusu katar.
Gitarda bu hattı çalmanın güçlüğü, aynı anda akor tutmak zorunda olmaktır. Çözüm akoru seyreltmektir: kök bas hattına bırakılır, elde kalan üçlü ile yedili akorun kimliğini taşır. Bas hattı başparmakla, akor sesleri diğer parmaklarla çalındığında iki katman ayrışır.
Ritim tarafında vuruşlar eşit ve sürekli tutulur. Çizgi hızlanmaz, yavaşlamaz; topluluğun zamanı buradan beslenir.
Çalışmaya iki akorluk kısa bir döngüyle başlanır. Dört vuruşluk bir ölçüde kökten köke yürüyebilmek, uzun formlara geçmeden önce oturması gereken beceridir.