Modlar, aynı seslerin başka bir sesten başlatılmasıyla elde edilen dizilerdir. Bir majör dizinin ikinci derecesinden başlandığında dorian, beşinci derecesinden başlandığında miksolidyen duyulur; notalar aynıdır, merkez değişmiştir.
Bu tanım doğru olduğu hâlde doğaçlamada yanıltıcıdır. Aynı sesleri çalmak modal rengi vermez; rengi veren şey hangi sesin merkez olduğu ve hangi seslerin vurgulandığıdır. Dorian'ı duyuran şey büyük altılı, frigyen'i duyuran şey küçük ikilidir. Çalışma bu ayırt edici sesler üzerinde yapılır.
İkinci koşul zemindir. Akor değişiyorsa mod duyulmaz. Kulak merkezi akorlardan alır. Modal doku ancak akorun uzun süre sabit kaldığı bölümlerde kurulur; iki akor arasında gidip gelen kalıplar modal dağarın tipik zeminidir.
Üçüncü koşul cümledir. Modal bir bölümde armoni hareket etmediği için ilgiyi ritim ve söyleyiş taşır. Aynı dizi içinde dolaşmak yetmez; kısa cümleler, tekrarlar ve bırakılan boşluklar bölümün yapısını kurar.
Çalışmada ilk basamak tek bir akor üzerinde iki ayrı modu denemektir. Aynı zemin üzerinde önce büyük altılı, sonra küçük altılı kullanıldığında aradaki renk farkı doğrudan duyulur; bu fark adlandırılmadan önce duyulmalıdır.