Doğal doğuşkanlar telin belirli noktalarında, parmak bastırılmadan elde edilir. Penayla üretilen doğuşkanlar ise basılı herhangi bir notadan çıkarılabilir. Ezgi taşıyabilir.
İşleyişi basittir. Pena teli çaldığı anda, penayı tutan başparmağın kenarı da tele değer. Bu kısa temas ana sesi keser ve telin o noktadaki üst seslerinden birini öne çıkarır. Duyulan ses basılı notanın kendisi değil, onun üzerindeki bir doğuşkandır.
Hangi doğuşkanın çıkacağını temas noktası belirler. Köprü ile basılı perde arasındaki mesafenin yarısı oktavı, üçte biri oktavın üstündeki beşliyi verir. Aynı nota farklı noktalarda çalındığında başka yükseklikte doğuşkanlar duyulur; icracı istediği sesi bulmak için sağ elini sap boyunca kaydırır.
Doyum bu teknikte zorunlu sayılır. Doğuşkanlar ana sesten çok daha zayıf çıkar; temiz bir zincirde duyulmaları güçtür. Doymuş bir sinyalde ise zayıf sesler de yükseltildiği için doğuşkan öne çıkar.
Dördüncü ayrıntı sol eldir. Doğuşkan çıktıktan sonra basılı parmağın yaptığı titreşim ya da bükme, doğuşkanın yüksekliğini de değiştirir; teknik çoğu zaman bu iki hareketle birlikte kullanılır.
Çalışmaya tek bir nota üzerinde başlanır. Temas noktası birkaç milimetre değiştiğinde ses kaybolduğu için, önce doğru noktayı bulmak, sonra onu tekrarlayabilmek öğrenilir.