Titreşim kolu, köprüyü hareket ettirerek bütün tellerin gerginliğini aynı anda değiştirir. Elde edilen şey tek bir sesin değil, çalınan her şeyin birlikte inip çıkmasıdır.
En sade kullanımı küçük ve hızlı hareketlerdir. Kol çalınan notadan hemen sonra hafifçe bastırılıp bırakıldığında, sesin üzerine titreşim benzeri bir salınım biner; sol elle yapılan titreşimden farkı, akorlarda da uygulanabilmesidir.
İkinci kullanım uzun ve derin hareketlerdir. Bir akor çalınıp kol yavaşça aşağı bastırıldığında ses tamamen düşer; aynı hareketin geri bırakılması sesi yerine getirir. Burada ölçü, kolun bırakıldığı yerde akordun geri gelmesidir.
Akort kararlılığı bu tekniğin temel sorunudur. Teller köprü ve üst eşik üzerinde hareket ederken sürtünür ve yerine tam dönmez. İki çözüm yaygındır: üst eşikte tellerin kilitlendiği bir düzenek kullanmak ya da üst eşiğin kanallarını kayganlaştırmak. Birincisi akordu korur, karşılığında tel değişimini ve akort yapmayı yavaşlatır.
Üçüncü kullanım sesi yoktan getirmektir. Kol basılı tutulurken çalınan nota duyulmaz; kol yavaşça bırakıldığında ses yukarı doğru belirir ve atak hiç duyulmaz.
Kolun kullanılmadığı anlarda avuç altında durması, gereksiz temasların akordu kaydırmasını önler.