Altı telli gitarın ses alanı, pes yönde sınırlıdır. Yedinci bir tel eklemek bu sınırı bir dörtlü aşağı taşır ve sol elin aynı pozisyonda daha geniş bir alana ulaşmasını sağlar.
Eklenen tel genellikle standart akordun bir dörtlü altına ayarlanır. Altı telli kalıplar bozulmaz; mevcut akor ve dizi biçimleri aynen kullanılır, altlarına yeni bir bölge eklenir. Sekiz ve dokuz telli çalgılarda aynı mantık sürdürülür.
Kazanç iki yönlüdür. Ağır türlerde pes tel, akordu indirmeden kalın riffler çalmayı mümkün kılar; aynı çalgıda tiz bölge standart akortta kaldığı için solo bölümleri etkilenmez. Caz tarafında ise pes tel, akorun kökünü bir oktav altta vermeyi ve elde kalan parmaklarla üst sesleri kurmayı sağlar.
Bedeli yapıdadır. Pes tel gevşek kalmasın diye tel boyu uzatılır; çok telli çalgılarda her telin ayrı boyda olduğu, perdelerin eğik dizildiği sistemler kullanılır. Sapın genişlemesi sol eli zorlar ve bar tutuşu daha çok kuvvet ister.
Susturma bu çalgılarda zorunlu hâle gelir. Pes tel uzun süre titreşir ve çalınmadığı hâlde çevresel titreşimle ses verir; sağ elin avuç kenarı ile sol elin boşta kalan parmakları bu teli sürekli kapatır.