Rock gitarında en zor işlerden biri az malzemeyle çok iş görmektir. Angus Young'ın çalışı bu işin örneğidir; kullandığı akorlar az, dizi dağarı dar, efekt neredeyse yoktur.
Riff anlayışının temeli açık akorlardır. Pes tellerde basılan tam akorlar, aralara serpiştirilen boş teller ve kök ile beşli üzerinde duran kalıplar; malzeme bundan ibarettir. Boş tellerin çınlaması akora genişlik verir ve aynı kalıp yüksek ses düzeyinde dağılmaz. Çalınan şey teknik olarak basittir, ama vuruşların eşitliği ve tempo denetimi onu zorlaştırır.
Sağ el tarafında ayırt edici nokta süredir. Akorlar kısa tutulur, her vuruşun ardından avuç kenarı telleri kapatır ve araya sessizlik girer. Ritim duygusu bu boşluklardan doğar; sürekli çınlayan bir akor dizisi aynı etkiyi vermez.
Solo tarafında malzeme beş sesli diziden gelir ve cümleler kısadır. Aynı kalıbın tekrar edilmesi, tekrarın her seferinde biraz daha yüksek çalınması ve sonunda tek bir uzun sese bağlanması, konser dağarında çalışan bir yapıdır.
Donanım tarafında zincir kısadır: çalgı doğrudan amfiye gider, doyum amfiden alınır. Böyle bir düzende tını tamamen elin sertliğine bağlıdır; hafif çalınan akor temiz, sert çalınan akor doymuş duyulur. Gürlük denetimini pedala bırakmayan bir icracı için bu zincir bir sınır değil, tercih sebebidir.