Caz topluluklarında gitar uzun süre ritim çalgısıydı. Akustik gitarın gürlüğü nefeslilerin yanında yetmediği için solo çalması düşünülmezdi. Manyetikli gitarın yaygınlaşmasıyla bu durum değişti ve değişimi ilk kullananların başında Charlie Christian gelir.
Yaptığı iş yalnız sesi büyütmek değildi. Gürlük sorunu çözülünce gitar, nefesli çalgılar gibi tek sesli çizgiler kurabilir hâle geldi. Christian'ın çizgileri de üflemeli çalgı yazısına yakındır: uzun soluklu, akor seslerinin üzerinde yürüyen ve nefes alır gibi cümlelere bölünen bir yapı.
Malzeme tarafında dikkat çeken şey akor dışı seslerin kullanımıdır. Hedef sese yarım sesten yaklaşmak, akorun altıncı ve dokuzuncu derecelerini çizgiye katmak ve azaltılmış akorları geçiş olarak kullanmak, sonraki kuşağın dilini hazırladı.
Ritim tarafında vuruşlar eşit bölünmez ve vurgu zayıf vuruşlara kayar. Christian'ın çizgilerindeki akıcılık bu yerleşimden gelir; aynı notalar eşit bölünmeyle çalındığında dil değişir.
Tını tarafında kullandığı düzen sadedir. Kemerli kapaklı bir çalgıya takılan tek bir manyetik, temiz bir amfi ve doyumsuz bir ayar. Bu zincirde cümlenin anlaşılırlığı tamamen sağ elin temizliğine bağlıdır.