Caz dağarında akorlar üç sesle yetinmez. Yedili, dokuzlu, on birli ve on üçlü sesler akora renk katar; gitarda altı telin hepsi kullanılamayacağı için bu seslerin hangisinin alınacağı bir karar hâline gelir.
Seçimin ölçüsü akorun kimliğidir. Üçlü ses akorun majör mü minör mü olduğunu, yedili ses dominant mı değil mi olduğunu söyler; bu iki ses bırakılmaz. Kök basa, beşli ise çoğu zaman tamamen dışarıda bırakılır. Elde kalan parmaklar renk seslerine ayrılır.
İkinci konu gerilim seslerinin yerleştirilmesidir. Dokuzlu ses akora genişlik verir ve çoğu akorda sorunsuz durur; on birli ses majör akorda üçlüyle yarım ses çakıştığı için yükseltilerek kullanılır; on üçlü ses dominant akorlarda açılma hissi verir. Bu sesler akorun en üstüne konduğunda duyulur, içe gömüldüğünde dokuyu bulanıklaştırır.
Üçüncü konu yürüyüştür. Akorlar arası geçişte en az hareket eden diziliş seçilir; ortak sesler yerinde kalır, diğerleri yarım ses yürür. Böyle kurulan bir dizi, karmaşık akorları bile akıcı duyurur.
Dördüncüsü yerine koymadır. Bir dominant akorun yerine ondan üç tam ses uzaktaki dominant akor konabilir; iki akor aynı gergin aralığı paylaştığı için çözülme bozulmaz, bas hattı yarım ses yürür.